Στου κρανίου τον τόπο,
ακόμη στριγκλίζουν οι εκτροχιασμένες αμαξοστοιχίες.
Στους κυρτούς τοίχους των παγωμένων τούνελ,
ακόμη λαμπυρίζουν τα πυρωμένα βαγόνια.
Στον αέρα δεν έχει οξυγόνο,
κατακάθησε στο έδαφος η επιθανάτια αγωνία σαν θειάφι,
μια τοξική ομίχλη σου καίει τα πνευμόνια.
Ο υπόκωφος βόμβος της μηχανής δεν σταματά,
η ηχώ των νεκρών που μέσα σου ουρλιάζει
και τα καυτά χαλίκια που λιώνουν τις σόλες,
σου θυμίζει πως το ηφαίστειο κάτω από εκεί που πατάς,
ακόμη κοχλάζει.
Σ.Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου