Βρίσκω την χαρά,
ανάμεσα στις λέξεις,
εκεί που σκάει το κύμα,
μα είπες δεν θα αντέξεις,
το μεσοδιάστημα της σιωπής,
το χαμένο μου βλέμμα,
όταν ψάχνει με αγωνία το ουσιώδες στο
ευτελές
και αναζητεί την συμπόρευση,
σε κάθε σου νεύμα,
στις σύντομες σιωπές,
καταλαγιάζει η καταιγίδα,
στροβιλίζομαι πάνω απ'την πόλη,
σαν Μαίρη Πόπινς χωρίς ομπρέλα,
μία διαρκής εξοικείωση με το αίσθημα της
ελεύθερης πτώσης,
ένα ταξίδι χωρίς πυξίδα,
μην φοβάσαι χαμογέλα.
Σ.Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου